MÜCADELENİN VE DİRENCİN İSMİ: AYDIN İLERİ

Merhaba,

Not: Aslında en sona yazılır ama. Yazımın mümkünse bold kırmızı olarak yayınlanmasını istiyorum. Onun rengiyle devrimin mücadelenin rengiyle olsun.

Mücadelenin, direncin ismi Sevgili Aydın, 

Değerli Arkadaşımız Bahar TKD Hub için sonsuzluğa giden arkadaşımız için bir yazı istediğinde 2 yol vardı. Dönemin ruhuna uygun olarak ya dernek adına eski yazıları YZ’dan “duygusal ve onun kişisel özelliklerini de öne çıkar” diye bir prompt hazırlatıp göndermek ya da bireysel ve YZ kullanmadan.

Ben 2. yolu tercih ettim.

Bence kim olursa ne olursa olsun (saf kötülere de böyle davranmak mı lazım mı bilemedim ama) insanları hele artık aramızda olmayanları iyi anmak gerektiğine inanıyorum. Keyifle, güzel hatıralarla…

Bir de o yaşadığı dönemin ruhuyla. O zaman sanki biraz daha özgürdük, bazı şeyleri daha rahat ifade edebiliyorduk. Yaşam şartları çalıştığımız kurumlar da buna olanak tanıyordu. Şimdi yaşasaydı belki de bu kadar net, pervasız ve sert olmayacaktı. Bilinmez…

Çok mu iyi anlaştık. Tabiki hayır. Az mı bana “Hasan Bey” modunu açtı. Tabiki evet. Şimdi aynı modu eşi Filiz İleri açıyor bana. YZ’ya mı sorsak.

Geriye bakıyorum da iyi işler yaptık beraber. Henüz tanışmamışken çok sevgili Okul Kütüphanecisi arkadaşlarımızla başlattığımız 1996 INET-TR, Okul Kütüphaneciliği Yönetmeliği ve 2003 OKİG sürecini, Günışığı Kitaplığı’nın Beyoğlu’nda düzenlediği bir etkinlikte Aydın’ın yüksek ikna becerisiyle OKD’yi kurduk. 

İyi mi yaptık kesinlikle. Yürütmek devam ettirmek zor mu? Evet çok zor.

Bir dünya iş yaptık. Sevgili Aydın’ın organizasyonları planlama, kelimeleri kullanma becerileri ve bitmek tükenmek bilmeyen enerjisi bize çok şey kattı. Aslında sırf bize değil diğer STK’ lere de lara da çok şey kattı.

Şimdi yok. Gideli 4 yıl olmuş. Ne desek boş. Bizler ancak klavye silahşörlüğü yapıyoruz. Olan Filiz’e, Umut Barış’a oluyor. Biz olsa olsa yılda bir “Ahh Aydın” diyoruz. Onlar her gün. 

Son olarak umarım uğrunda mücadele ettiği günlerin geldiğini, o kadar emeğin boşa gitmediğini gittiği yerden görür. “Başardık Hasan Abi” der o yandan yandan gülümsemesiyle.

Hasan Nihat Sürek