Türk Kütüphaneciler Derneği İstanbul Şubesi

Gül Ezgi Karaman Bir okurun kütüphaneye girip herhangi bir raftan bir kitap seçmesi alışılmış bir deneyimdir. Bu deneyimi bir kenara bırakalım. Şimdi şöyle düşünelim: Bu raflarda çocukların ya da gençlerin kendi yazdığı, resimlediği ve tasarladığı kitaplar olsaydı? Sizce kütüphane bu kitabı ya da kitapları yalnızca bir etkinlik ürünü olarak mı görür, yoksa koleksiyonunun bir parçası haline getirip başka çocukların da okumasına izin verir mi? Bu deneyim, kütüphanelerin değişen

Serkan Demirhan Medeniyet Üniversitesi BBY Öğrencisi Yazar bir arkadaşımın halk kütüphanesinde yapacağı söyleşiye davet edilmiştim. Bu, bana arkadaşıma destek olmamdan öte -Bilgi ve Belge Yönetimi bölümü öğrencisi olarak- bir gözlem fırsatı sunmuştu. Lise öğrencilerinin doldurduğu küçük salonun bir köşesinden, öğrencilerin beni bir görevli olarak atfetmelerine ses çıkarmadan, hoşnut bir halde söyleşiyi izliyordum. Birçoğu ilk defa gerçek bir

Hilal Taşçı T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Ankara İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü Okula başladıktan sonra öğretmenlerimin teşvikleriyle okuma; hayatımın doğal bir parçası hâline geldi. Yazma alışkanlığım da okumayı öğrendikten sonra bununla birlikte gelişti. Hayatımın hemen her döneminde okuduğum kitapları ve gezdiğim yerleri yazıya dökme ihtiyacı hissettim. Bu alışkanlık hâlâ devam ediyor; artık dijital platformlarda yazıyorum. Son

Derya Odabaşı İstanbul Adalar Büyükada İlçe Halk Kütüphanesi Bilginin hızla üretildiği ve tüketildiği dijital çağda kütüphaneler, yalnızca bilgiye erişim noktaları değil; aynı zamanda düşünme, tartışma ve anlam üretme mekânları haline gelmiştir. Bu dönüşüm, kütüphanecilerin çocuk ve gençlerle yürüttükleri etkinliklerde eleştirel, yaratıcı ve empatik düşünmeyi destekleyen yeni yaklaşımlara yönelmelerini gerekli kılmaktadır. Bu yazı, kütüphanecilere